Boschi di Carrega
- Nele
- 22 mei 2020
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 8 feb
“Wandelen is het beste medicijn.” – Hippocrates
Boschi di Carrega: een groene long dichtbij Parma
Op amper een kwartiertje rijden van Parma (zo’n 15 km) ligt een natuurgebied waar je na een drukke week automatisch twee versnellingen terugschakelt: de ‘Boschi di Carrega’. Wandelpaden doorkruisen de heuvels, bossen, weiden, graanvelden. Kleine stroompjes banen hun weg in dit afwisselende groene landschap.
Enkele idyllische meertjes - waarin naast brulkikkers en diverse vissoorten vreemd genoeg ook schildpadden leven - maken het geheel af.
Het regionaal park strekt zich uit tussen de rivier de Taro en de rivier de Baganza en heeft een oppervlakte van ongeveer 2600 hectare.
Waarom we hier zo graag komen
Voor ons is dit de ideale zondagmiddag-plek om snel even een frisse neus te halen. Elk seizoen heeft z’n eigen charme, maar de meimaand is toch één van mijn favorieten.
Op dat moment zitten de bloeiende acaciabomen vol bijen. Het gezoem in de bomen overstijgt dan alle andere geluiden van het bos. Enkele idyllische meertjes - waarin naast brulkikkers en diverse vissoorten vreemd genoeg ook schildpadden leven - maken het geheel af.
In de 16e eeuw behoorde het domein toe aan de graven van Sala Baganza Sanvitale maar in 1612 werden ze door de hertog Ranuccio I Farnese geconfisqueerd en werd het een jachtgebied voor de hertogelijke familie Farnese en nog later van de hertogelijke familie Bourbon. In het midden van het gebied staat nog het oude en tot de verbeelding sprekende jachthuis ‘Casino
de' Boschi’. In 1775 gaf de vrouw van hertog Ferdinand van Bourbon aan hun hofarchitect Alexandre Petitot de opdracht om het jachthuis dat in het midden van het landgoed stond, volledig te herbouwen.
Er werd een elegante neoklassieke hertogelijke residentie gebouwd. In 1819 werd in opdracht van hertogin Maria Luigia (vrouw Napoleon) een lange zuilengalerij toegevoegd bekend als de "Prolunga" en de "Casinetto". In de jaren die volgen is het landgoed in verschillende handen overgegaan om uiteindelijk in 1994 in het bezit te komen van het ‘Consorzio Parco naturale regionale dei Boschi di Carrega’.
Het is zeker de moeite waard om even om het gebouw heen te lopen. Je zal zien dat een aardbeving (in 1983) aanzienlijke schade heeft toegebracht aan het gebouw. Het is – jammer genoeg - grotendeels vervallen en wordt langzaam opgeëist door de natuur. Op een mooie zomerdag geeft dat een mystieke en mysterieuze uitstraling aan de ruïne. Op een sombere winterdag met een gure wind die door de ruïne jaagt, is het er vooral een beetje eng en luguber maar wellicht ligt dit aan mijn overactieve fantasie. 😊
Enkele delen van het complex - waaronder de "prolunga nord" zijn reeds gerestaureerd. De "prolunga nord" is een overdekte galerij met ruimtes die oorspronkelijk bedoeld waren om de bedienden en gasten te huisvesten en daarnaast enkele ambachtelijke activiteiten in onder te brengen. Ook de "giacciaia piccola", een oude ijskelder, werd reeds in ere hersteld. Parkeer je wagen op de grote parking aan de Via Zappati. Rijd de laan in en sla onmiddellijk rechtsaf op een aardeweg. Na 300 meter bereik je aan de rechterkant een grote parking. Twee toffe wandelingen kunnen jullie in onderstaande linken terugvinden maar het staat jullie uiteraard vrij om zelf jullie route uit te stippelen.
Ook de Via Francigena (Zie blogpost: 'Pelgrim voor één dag') doorkruist het gebied.
Voor wie aandachtig is en oog heeft voor de natuur, is er heel wat te beleven. Vaak kan je aan de bosrand herten spotten en eekhoorntjes verschrikt zien wegrennen langs de boomstammen op het moment dat er een wandelaar voorbij komt. Bijzondere vogels zoals de groene en bonte specht hebben hun thuis gevonden in de bossen. Ik vind het vooral heerlijk om te genieten van de stilte en de bosgeluiden: het tjirpen van de krekels, het gebrul van de brulkikkers, het gezoem van de bijen, het roffelen van de specht, het fluitconcert van de vogels, de bomen die kraken in de wind, de bladeren die ritselen door het gewoel van hagedissen en het geluid van het kabbelende water. Heerlijk!
Voor degenen die een dag in het park willen doorbrengen. Aan de ponte verde staan picknickbanken en is er een kleine bar waar het mogelijk is om frisdrank, ijs, broodjes en een koffie te bestellen.
Opmerkingen